Refundacja kosztów opieki nad dzieckiem/dziećmi do 7 roku życia lub osobą zależną
Podstawa prawna:
Art. 61 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r., Nr 69, poz. 415 z późn. zm.)
Bezrobotnym samotnie wychowującym co najmniej jedno dziecko do 7 roku życia, starosta może, po udokumentowaniu poniesionych kosztów, refundować koszty opieki nad dzieckiem lub dziećmi do lat 7 w wysokości uzgodnionej, nie wyższej jednak niż połowa zasiłku, na każde dziecko, na opiekę którego poniesiono koszty
Refundację kosztów opieki nad dzieckiem do lat 7 przyznaje się:
- na okres do 6 miesięcy, jeżeli bezrobotny podjął zatrudnienie lub inną pracę zarobkową,
- w przypadku skierowania na staż, przygotowanie zawodowe dorosłych lub szkolenie refundacja kosztów opieki nad dzieckiem do lat 7 następuje na okres odbywania stażu, przygotowania zawodowego dorosłych lub szkolenia.
Prawo do refundacji przysługuje osobą, które:
- na podstawie skierowania Powiatowego Urzędu Pracy w Koninie podjęły:
- zatrudnienie lub inną prace zarobkową,
- staż,
- przygotowanie zawodowe dorosłych w formie: przyuczenia do pracy dorosłych lub praktycznej nauki zawodu dorosłych,
- szkolenie,
- osiągają z w/w tytułów miesięczny przychód nieprzekraczający minimalnego wynagrodzenia za pracę
- udokumentują faktycznie poniesione koszty związane z opieką nad dzieckiem/dziećmi do 7 roku życia lub osobą zależną,
- samotnie wychowują co najmniej 1 dziecko do 7 roku życia.
Ilekroć w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest mowa o osobie samotnie wychowującej dzieci – oznacza to osobę samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko w rozumieniu przepisów o podatku dochodowych od osób fizycznych, do których zaliczamy:
- osobę stanu wolnego, tzn. panna, kawaler, rozwiedziona, rozwiedziony, wdowa, wdowiec,
- osobę z orzeczoną prawomocnie separacją,
- osobę, której współmałżonek został pozbawiony prawomocnym wyrokiem władzy rodzicielskiej nad dzieckiem,
- osobę, której współmałżonek odbywa karę pozbawienia wolności.
Za osobę zależną – zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, uznaje się: osobę wymagającą ze względu na stan zdrowia lub wiek stałej opieki, połączoną więzami rodzinnymi lub powinowactwem z osoba objęta usługami lub instrumentami rynku pracy lub pozostająca z nią we wspólnym gospodarstwie domowym.